Падзеі

Гэта пасол свету і лепшая форма дыпламатыі. Як Лукашэнка зрабіў спорт эфектыўнай палітыкай

Кубак міру ФІФА прыбыў з Вены ў Мінск і на некалькі гадзін стаў экспанатам Палаца Незалежнасці, 13 лютага 2018 года. Фота з архіва

У 2026 годзе Нацыянальны алімпійскі камітэт адзначыў юбілей. Спорт суверэннай Беларусі за не самы доўгі па мерках гісторыі перыяд прайшоў яскравы шлях. Важнай датай у гісторыі НАК стала 15 мая 1997 гады. У гэты дзень прэзідэнтам Нацыянальнага алімпійскага камітэта быў выбраны беларускі лідар Аляксандр Лукашэнка. За тры гады да гэтага, у 1994 годзе, на сваёй першай прэс-канферэнцыі ў статусе кіраўніка дзяржавы, адказваючы на ​​пытанне журналістаў аб будучыні спорту ў Беларусі, ён паабяцаў: "Спорт я падтрымліваць буду". У новым выпуску праекта "Як гэта было" прывядзём факты, якія пацвярджаюць, што сваё слова Прэзідэнт стрымаў.

Якія задачы Прэзідэнт паставіў перад спортам

Выступаючы на ​​справаздачна-выбарным сходзе Нацыянальнага алімпійскага камітэта 15 мая 1997 года, Аляксандр Лукашэнка адзначыў: "Алімпійскі рух ператварыўся ў самы масавы, самы папулярны рух сучаснасці, і ні адзін урад, ні адзін сур'ёзны дзяржаўны дзеяч не могуць пакінуць без увагі гэты факт. Спорт з'яўляецца своеасаблівым пластом нацыянальнай культуры, а чэмпіёны Алімпійскіх гульняў - наш нацыянальны здабытак. І мы разглядаем і будзем разглядаць спорт як важнейшую грамадскую з'яву, як частку дзяржаўнай палітыкі, а алімпійскі рух - як важнейшы элемент гэтай палітыкі".

Прэзідэнт адразу абазначыў канкрэтныя задачы, якія трэба было вырашыць для эфектыўнай рэалізацыі спартыўнай палітыкі. Першая - захаванне створанай папярэднімі пакаленнямі трэнераў і арганізатараў беларускай школы ў гімнастыцы, у барацьбе, веславанні, лёгкай атлетыцы, стральбе, адраджэнне славы фехтавання і спартыўных гульняў. "Нам трэба берагчы спартыўныя кадры вышэйшай кваліфікацыі. І адначасова рыхтаваць новае пакаленне спецыялістаў, якія валодаюць найноўшымі ведамі ў арганізацыі, методыцы спорту. Прыцягваць да гэтай дзейнасці вядучых спартсменаў, якія завяршаюць сваю кар'еру", - абазначыў Аляксандр Лукашэнка.

Другой задачай кіраўнік дзяржавы назваў далучэнне дзяцей і моладзі да спартыўнага руху, фарміраванне сістэмы іх аздараўлення і алімпійскай адукацыі.

Прэзідэнт таксама звярнуў увагу на пашырэнне міжнароднага супрацоўніцтва, умацаванне аўтарытэту Беларусі на міжнароднай арэне. "Спартсмены, спартыўныя кіраўнікі і трэнеры - тыя ж дыпламаты. Часам яны робяць для прапаганды дасягненняў рэспублікі нават больш, чым дыпламаты", - падкрэсліў ён.

У вырашэнні пастаўленых задач кіраўнік дзяржавы і алімпійскага руху ў Беларусі прымаў непасрэдны і максімальна актыўны ўдзел. Але аб усім па парадку.

Здароўе трэба "купляць" тут

Для эфектыўнага развіцця спорту і дасягнення высокіх вынікаў патрэбны ўмовы. Будоўля і рэканструкцыя закіпелі на шматлікіх спартыўных аб'ектах па ўсёй краіне.

У снежні 2002 года ў Мінску адкрыўся футбольны манеж. На адкрыцці гэтага знакавага для беларускай сталіцы аб'екта прысутнічаў Прэзідэнт.

Тады ён падкрэсліў, што будаўніцтва спартыўных комплексаў толькі набірае тэмп: "Хоць гэта нятанна, але ў дзяржаве па-ранейшаму будуць узводзіцца спартыўныя аб'екты. Мы будзем рабіць усё, каб моладзь хадзіла не ў аптэку за лякарствамі, а на футбольнае поле, набываючы здароўе і прыгажосць".

Здароўе і прыгажосць беларуская моладзь змагла набыць не толькі на футбольным полі, але і на лыжных трасах, якіх па ўсёй краіне пабудавана нямала. І некаторыя неаднаразова наведваў Прэзідэнт. "Калі я ўпершыню пабываў на Лагойшчыне, мяне ўразіла прыгажосць гэтых мясцін. Мы пачалі тады думаць, як выкарыстаць гэтыя цудоўныя прыродныя ўмовы на карысць нашага народа. Ідэя была сапраўды амбіцыйная: распрацаваць унікальны для Беларусі праект, стварыць фізкультурна-аздараўленчы цэнтр", - расказаў Аляксандр Лукашэнка на адкрыцці гарналыжнага цэнтра "Сілічы" ў студзені 2005 года. І планы станавіліся толькі больш амбіцыйнымі. "Далей, страшна гаварыць... Трэба пабудаваць лядовы палац вялікі тысяч на 13-15, таму што людзі гатовы прыехаць, спаборніцтвы правесці. Гэта вялікая акупнасць, добра для эканомікі. І трэба пабудаваць некалькі каткоў лядовых для дзяцей, для дарослых у гарадах абласнога падпарадкавання, як, дапусцім, Орша, Жлобін, Мазыр, Ліда, Бабруйск, Полацк. І нам канькабежны патрэбны каток для падрыхтоўкі канькабежцаў", - падзяліўся задумкамі кіраўнік дзяржавы.

У канцы 2006 года лядовая арэна была пабудавана ў Жлобіне. У 2010 годзе такі ж аб'ект набыла Ліда. У маі 2008 года Аляксандр Лукашэнка перадаў бабруйчанам сімвалічны ключ ад новай "Бабруйск-Арэны". У 2013 годзе гарадскі пейзаж Оршы ўпрыгожыла лядовая арэна - самая вялікая ў Віцебскай вобласці. Так лядовыя палацы перасталі быць рэдкасцю для раённых цэнтраў.

Вялікі лядовы палац, як і канькабежны каток, таксама былі пабудаваны. Будаўніцтва шматфункцыянальнага культурна-спартыўнага комплексу "Мінск-Арэна" стала важным спартыўным і іміджавым праектам. Комплексу наканавана было стаць самым маштабным і знакавым спартыўным аб'ектам краіны. Указ аб будаўніцтве шматпрофільнага культурна-спартыўнага комплексу "Мінск-Арэна" быў падпісаны Прэзідэнтам у канцы 2005 года. Аляксандр Лукашэнка асабіста прымаў удзел у будоўлі, працуючы тут на суботніках. Напрыклад, на суботніку ў 2009 годзе Прэзідэнт заявіў, што спартыўныя аб'екты ў Беларусі будуць прадаўжаць будаваць, і не толькі таму, што гэта доўгатэрміновы ўклад у здароўе людзей, гэта яшчэ і ўкладанне грошай у сваю эканоміку. "Такім чынам мы стымулюем сваю будаўнічую галіну эканомікі, вытворчасць. Гэта выратаванне эканомікі: чым больш мы будуем, тым больш прадпрыемстваў працуе на гэту будоўлю. А ў нас практычна ўсе прадпрыемствы могуць вырабляць сваё для гэтых аб'ектаў. Таму будаваць будзем. Вядома, з розумам", - адзначыў кіраўнік дзяржавы ў размове з журналістамі.

30 студзеня 2010 года кіраўнік дзяржавы прыняў удзел у адкрыцці "Мінск-Арэны", якая стала адной са славутасцей краіны.

Да 2010 года Беларусь выйшла на лідзіруючыя пазіцыі па маштабах будаўніцтва спартыўных аб'ектаў. За 10 гадоў было ўзведзена 20 буйных комплексаў, прычым іх геаграфія ахапіла ўсю рэспубліку.

"Я ўжо гаварыў беларусам, асабліва тым, якія крытыкуюць нас за будаўніцтва такіх аб'ектаў і ў той жа час хочуць быць суверэннымі і незалежнымі: любая суверэнная і незалежная дзяржава павінна ствараць сімвалы незалежнасці і свайго суверэнітэту, а гэта заўсёды каштавала дорага. Але справа не ў грошах - здароўе даражэйшае, яго за грошы не купіш. Здароўе трэба "купляць" тут - упартай і настойлівай працай, - заявіў Прэзідэнт на адкрыцці "Мінск-Арэны". - Я ўпэўнены, гэты аб'ект надасць гонар нашай нацыі, і мы, беларусы, зможам сказаць, што ўмеем ствараць такія аб'екты ўласнымі рукамі". Успомнім пра абяцанне пабудаваць канькабежны каток і нагадаем, што канькабежны стадыён уваходзіць у склад комплексу "Мінск-Арэны".

Работа Прэзідэнта ў гэтым напрамку прадоўжылася. Рэспубліканскі суботнік у красавіку 2011 года Аляксандр Лукашэнка праводзіў на будоўлі культурна-забаўляльнага спартыўнага комплексу ў жылым раёне Чыжоўка, вядомага сёння як "Чыжоўка-Арэна".

Аднак не толькі лядовыя пляцоўкі актыўна будаваліся ў Беларусі ў той час. Не засталіся па-за ўвагай і іншыя спартыўныя дысцыпліны. У 2007 годзе ў Брэсце быў адкрыты вяслярны канал, на яго базе створаны цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі па вяслярных відах спорту. У канцы 2008 года ў сталіцы быў адкрыты веладром. На той момант на постсавецкай прасторы яму не было аналагаў як па архітэктурным рашэнні, так і па функцыянальных магчымасцях. Пры праектаванні быў улічаны лепшы сусветны вопыт узвядзення і эксплуатацыі такіх збудаванняў. Аляксандр Лукашэнка адным з першых праехаў на веласіпедзе па новым трэку. У лютым 2016 года расчыніў свае дзверы Палац спорту "Уручча", які стаў выдатнай базай для развіцця камандных гульняў.

У 2018 годзе новае жыццё пачалося ў легендарнага стадыёна "Дынама". Арэна была адкрыта пасля рэканструкцыі. Кожны беларус мае асабістую гісторыю, звязаную з гэтым стадыёнам. Не стаў выключэннем і Прэзідэнт, аб чым ён расказаў на цырымоніі адкрыцця: "Мне аднойчы пашчасціла гуляць на гэтым стадыёне, і я памятаю, ведаю, што яшчэ, на шчасце, вельмі шмат жывых легенд гэтага стадыёна. І прымаючы рашэнне аб яго адраджэнні, а фактычна - аб нараджэнні на гэтай базе новага фізкультурна-спартыўна-культурнага цэнтра, я думаю пра тых, хто гуляў на гэтым стадыёне, хто звязаў свой лёс з гэтым стадыёнам, хто жыў гэтым стадыёнам, хто хадзіў на гульні, матчы, спаборніцтвы і канцэрты на гэты стадыён. А іх яшчэ мільёны, дзякуй богу, - ад нашых каментатараў-журналістаў да найвялікшых спартсменаў. І я ўпэўнены, што, прысутнічаючы сёння, заўтра і ў іншыя дні на гэтым стадыёне, яны будуць з гонарам успамінаць сваю маладосць, а хтосьці - сваё дзяцінства".

Рэгіёны, дарэчы, увагай таксама абдзелены не былі. Адкрываліся фізкультурна-аздараўленчыя комплексы ў Беразіно, Брэсце, Барысаве, Валожыне, Касцюковічах, Стоўбцах, Століне, Чэрвені, Ушачах, Раўбічах, Краснаполлі, абласных цэнтрах.

"Няхай барацьба будзе прыгожай, а перамога сумленнай"

Спартыўныя аб'екты будаваліся якасна, у адпаведнасці з сусветнымі стандартамі, што давала магчымасць праводзіць у Беларусі буйныя спаборніцтвы па розных відах спорту. А правядзенне яркіх турніраў - гэта не толькі спартыўная гісторыя, гэта яшчэ і важкі ўклад у эканоміку краіны, важны дыпламатычны крок. І самае галоўнае - нішто так не прыцягвае ўвагу моладзі да спорту, як маштабнае свята і прыгожыя спаборніцтвы. Да кожнага старту старанна рыхтаваліся спартсмены і арганізатары.

Атрымаць запаветны медаль з рук кіраўніка дзяржавы, пачуць ад яго віншаванні і словы падтрымкі - хіба можна прыдумаць больш дзейсную матывацыю для юнага спартсмена! Таму Аляксандра Лукашэнку нярэдка можна сустрэць на дзіцячых спаборніцтвах. "Каштоўнасць гэтых спаборніцтваў у тым, што гэтыя лепшыя дзеткі, гэтыя зярняткі нашай краіны, узяты на кантроль трэнерамі. Мы абавязкова зробім усё, каб з іх у будучым выраслі Домрачавы, Б'ёрндалены, Айдаравы, Паповы - вялікія спартсмены", - адзначаў Прэзідэнт на цырымоніі ўзнагароджання пераможцаў і прызёраў рэспубліканскіх спаборніцтваў "Снежны снайпер" у 2018 годзе.

Не толькі юных спартсменаў падтрымліваў кіраўнік дзяржавы. Сустрэча з Аляксандрам Лукашэнкам стала прыемным сюрпрызам для ўдзельнікаў гала-паказу ад удзельнікаў чэмпіянату Еўропы 2019 года. Тады Прэзідэнт падзякаваў Міжнароднаму саюзу канькабежцаў за тое, што даверылі Беларусі ўпершыню ў яе суверэннай гісторыі правесці чэмпіянат Еўропы па фігурным катанні. І запэўніў, што наша краіна гатова праводзіць чэмпіянат свету.

У тым, што Беларусь умее прымаць чэмпіянаты свету, увесь свет упэўніўся яшчэ за пяць гадоў да гэтага - у 2014 годзе Мінск прымаў чэмпіянат свету па хакеі. "Не ўтойваю, нам давялося пераадолець нямала цяжкасцей: шантаж, палітычны націск з боку пэўных сіл, якія прадузята ставяцца да Беларусі. На шчасце, перамаглі разважлівасць і павага да спартыўных каштоўнасцей. У складах мацнейшых хакейных каманд свету да нас прыехалі ігракі, якія з'яўляюцца легендамі і зоркамі сусветнай велічыні", - адзначыў беларускі лідар на цырымоніі адкрыцця чэмпіянату, якая, дарэчы, адбылася ў знакавы для беларусаў дзень - 9 Мая.

Нацыянальная зборная Беларусі выступленне на дамашнім чэмпіянаце пачынала з парады ад Прэзідэнта, які зазірнуў у раздзявалку да хакеістаў. "Згуляйце так, як вы ўмееце. Можа, крыху лепш, таму што гэта чэмпіянат свету. І ў вашым жыцці, напэўна, ні ў каго ўжо такога дамашняга чэмпіянату не будзе. Вашы родныя, блізкія, сябры прыйшлі на вас паглядзець, і вы павінны паказаць сваю гульню", - параіў кіраўнік дзяржавы. У 2014 годзе беларуская зборная заняла сёмае месца на чэмпіянаце свету, падарыўшы балельшчыкам прыгожы хакей. Запомніўся чэмпіянат і кранальным момантам. У заключны дзень у Залу славы Міжнароднай федэрацыі хакея быў уключаны капітан зборнай Беларусі Руслан Салей, які загінуў у 2011 годзе ў авіякатастрофе.

Рэпутацыю краіны, якая ўмее на высокім узроўні праводзіць буйныя спартыўныя спаборніцтвы, Беларусь пацвярджала не раз. І максімальна эфектна зрабіла гэта ў 2019 годзе, прымаючы ІІ Еўрапейскія гульні. Падрыхтоўку да мультыспартыўнага форуму курыраваў асабіста Прэзідэнт. "Трэба зрабіць так, каб спартсмены адчувалі сябе ідэальна і паказвалі або імкнуліся паказаць самыя высокія рэзультаты, каб фанаты і балельшчыкі адчувалі, што гэта свята, каб гэтыя спаборніцтвы аб'ядноўвалі ўсіх не толькі ў краіне правядзення, але і ў свеце ў цэлым", - абазначыў падыход беларускіх арганізатараў Аляксандр Лукашэнка на 45-м пасяджэнні Генеральнай асамблеі Еўрапейскіх алімпійскіх камітэтаў у Мінску ў 2016 годзе.

Вялікае спартыўнае свята разгарнулася з 21 па 30 чэрвеня 2019 года ў Мінску. У 15 відах спорту спаборнічалі звыш 3,5 тыс. спартсменаў з 50 краін. Усяго яны разыгралі 200 камплектаў медалёў. За выступленнямі лепшых беларускіх спартсменаў ужывую назіраў і Аляксандр Лукашэнка. У прыватнасці, Прэзідэнт падтрымліваў весляроў і лёгкаатлетаў, якія сабралі больш за ўсіх медалёў. II Еўрапейскія гульні пакінулі аб сабе не толькі добрую памяць, але і багатую спадчыну. Дзякуючы правядзенню Гульняў было паскорана будаўніцтва новага жылога корпуса ў Студэнцкай вёсцы, якая выкарыстоўвалася як Вёска спартсменаў. Прыемным бонусам для беларускіх студэнтаў сталі новая паліклініка з сучасным абсталяваннем і стадыён. Набытае спартыўнае абсталяванне для правядзення Гульняў цяпер паступіла ў распараджэнне спартыўных школ і клубаў. Дарэчы, непасрэдна да Еўрапейскіх гульняў быў пабудаваны ўсяго адзін аб'ект - нацыянальны стадыён па пляжным футболе. Астатнія аб'екты і арэны Гульняў былі адрамантаваны, калі ўзнікала такая неабходнасць.
Мультыспартыўны форум стаў яшчэ адной падзеяй, якая захапіла міжнародную спартыўную грамадскасць. "Выдатная работа арганізацыйнага камітэта. Безмоўна, Гульні прайшлі на высокім узроўні і пакінулі багатую спадчыну", - такую ​​адзнаку даў прэзідэнт Еўрапейскіх алімпійскіх камітэтаў Янез Касьянчыч.

Усяго праз два месяцы пасля яркіх Еўрапейскіх гульняў Мінск зноў прыняў унікальную спартыўную падзею - першую ў гісторыі сусветнай лёгкай атлетыкі матчавую сустрэчу Еўропа - ЗША па лёгкай атлетыцы. Сэрцам турніру стаў легендарны і ўжо да таго часу абноўлены стадыён "Дынама". Адкрываў гістарычны турнір Аляксандр Лукашэнка. І абазначыў у сваім выступленні галоўныя каштоўнасці спорту: "Безумоўна, мы будзем горача падтрымліваць усіх спартсменаў. Гэта ў характары талерантных і адкрытых свету беларусаў. Мы дакладна ведаем: хто б ні перамог, мы - мільёны балельшчыкаў з усяго свету - станем сведкамі нараджэння новых легенд лёгкай атлетыкі. І няхай на арэне стадыёна "Дынама" перамагаюць сіла волі, мэтанакіраванасць і высакароднасць. Няхай барацьба будзе прыгожай, а перамога сумленнай".

Планавалася, што такія матчавыя сустрэчы будуць праводзіцца кожныя два гады, па чарзе на тэрыторыі ЗША і Еўропы. Але пандэмія каранавіруса, а затым і штучна створаная турбулентнасць у сусветным спорце загасілі гэту ідэю. І, такім чынам, матчавая сустрэча 2019 года ў Мінску стала першай і вось ужо сем гадоў як адзінай у гісторыі.

Самая вялікая ідэалогія і дыпламатыя

Толькі праглядам і адкрыццём спаборніцтваў Аляксандр Лукашэнка ніколі не абмяжоўваўся. Беларусам не прывыкаць бачыць свайго Прэзідэнта на лыжах ці каньках. Шматгадовая спартыўная традыцыя - Калядны міжнародны турнір па хакеі на прызы Прэзідэнта Беларусі.

"Мэта гэтага турніру вельмі высакародная: папулярызацыя і развіццё хакея, уключэнне ў арбіту гэтага мужнага і цудоўнага віду спорту ўсё больш людзей розных узростаў", - адзначыў Прэзідэнт на адкрыцці першага ў гісторыі турніру ў 2005 годзе.

У 2007 годзе была створана Рэспубліканская хакейная ліга - галоўны аматарскі турнір краіны. У Лізе змагаюцца каманды ўсіх абласцей і хакейная каманда Прэзідэнта. Так з лёгкай рукі беларускага лідара хакей стаў спортам нумар адзін у краіне. І справа не толькі ў спорце.

"Хакей - гэта вялікая ідэалогія. Спорт наогул ідэалогія. І вышэй, чым спорт, цяжка прыдумаць нейкія ідэалагічныя мерапрыемствы. Таму што спартыўныя спаборніцтвы глядзяць мільярды людзей у свеце. І калі каманда выйграе, дастойна выступае, не трэба народ агітаваць на штосьці. Дух узнімаецца. У савецкія часы падлічвалі, што прадукцыйнасць працы пасля таго, як савецкія спартсмены выйгравалі, узнімалася значна. Вось сутнасць спорту", - адзначаў Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы з ігракамі і трэнерамі хакейнага клуба "Дынама-Мінск" у 2017 годзе. І што б ні адбывалася ўсе гэтыя гады, градус сваёй увагі да хакея Прэзідэнт не змяншае.

Сваім прыкладам Прэзідэнт не раз паказваў, што прыносіць задавальненне можа любы від спорту. У верасні 2018 года Аляксандр Лукашэнка наведаў фізкультурна-спартыўнае свята, прымеркаванае да Дня горада Мінска, у час якога прыняў удзел у эстафетнай гонцы на лыжаролерах сярод каманд сілавых ведамстваў і органаў дзяржаўнага кіравання. Цікава, ці можна ў якой-небудзь іншай краіне ўбачыць Прэзідэнта, які раз'язджае па сталічных праспектах на лыжаролерах?

"Спорт па праву называюць паслом свету і лепшай формай дыпламатыі. Таму што ён аб'ядноўвае людзей розных краін і кантынентаў, умацоўвае дружбу народаў, пашырае магчымасці дзяржаў для больш цеснага супрацоўніцтва", - сказаў Аляксандр Лукашэнка на адкрыцці "Мінск-Арэны". Высокая ацэнка спорту як эфектыўнай мовы дыпламатыі - адна з адметнасцей беларускай знешняй палітыкі. І Аляксандр Лукашэнка паказваў асабісты прыклад выкарыстання гэтага дыпламатычнага падыходу. Пацвярджэнне таго - сустрэча з кіраўніком МАК Хуанам Антоніа Самаранчам у Мінску ў 1997 годзе.

На сустрэчы абмяркоўваліся розныя пытанні алімпійскага руху. На прэс-канферэнцыі госць падкрэсліў, што наша краіна вельмі моцная ў спорце і можа спадзявацца на розную дапамогу.

Аляксандр Лукашэнка неаднаразова сустракаўся з пераемнікамі Самаранча, паказваючы ўзор спартыўнай дыпламатыі. І нярэдка гэтыя сустрэчы былі ўключаны ў цесны графік афіцыйных візітаў Прэзідэнта ў іншыя краіны. Напрыклад, у 2015 годзе беларускі лідар праводзіў перагаворы з кіраўніком МАК Томасам Бахам у час свайго рабочага візіту ў Азербайджан. Тады Аляксандр Лукашэнка прапанаваў Міжнароднаму алімпійскаму камітэту ўдзяляць больш увагі развіццю спорту ў тых краінах, якія развіваюцца ў гэтым напрамку. "Так, у нас ёсць агульнапрызнаныя лідары ў сусветным спорце, але трэба падтрымліваць краіны, якія сталі на шлях развіцця. Ведаю, што такія ідэі ў МАК існуюць. Мы гатовы з вамі разам працаваць на практыцы, каб гэтай ідэі надаць большы дынамізм", - сказаў Аляксандр Лукашэнка. Томас Бах шмат разоў бываў у Палацы Незалежнасці, дзе на сустрэчах з Аляксандрам Лукашэнкам абмяркоўваліся праблемы і перспектывы алімпійскага руху.

На сустрэчу да беларускага лідара прыязджалі і кіраўнікі міжнародных федэрацый па відах спорту. У 2016 годзе ў Палац Незалежнасці прыбыў прэзідэнт Міжнароднай асацыяцыі лёгкаатлетычных федэрацый Себасцьян Коэ. На сустрэчы з беларускім лідарам ён адзначыў, што палітыкі, як правіла, падзяляюцца на два лагеры - тых, хто разумее, і тых, хто не разумее спорт. "Тым больш мне прыемна сустракацца з чалавекам на такой высокай кіруючай пасадзе, які не проста добра разумее спорт, але яшчэ і вельмі добра разумее лёгкую атлетыку. І яшчэ больш мне прыемна, што мы з вамі падзяляем наша разуменне таго, якой каштоўнасцю з'яўляецца спорт", - сказаў кіраўнік сусветнай лёгкай атлетыкі. Мабыць, сёння, адхіляючы беларускіх лёгкаатлетаў ад удзелу ў міжнародных стартах, аб каштоўнасцях спорту Коэ думае менш.

Развіццё сваіх відаў спорту з Аляксандрам Лукашэнкам абмяркоўвалі кіраўнік Міжнароднай федэрацыі цяжкай атлетыкі Тамаш Аян, генеральны сакратар ФІБА Патрык Баўман, прэзідэнт Саюза еўрапейскіх футбольных асацыяцый Аляксандэр Чэферын і яго папярэднік Мішэль Плаціні. Спартыўная дыпламатыя - як яна ёсць. І яе трэнды Аляксандр Лукашэнка задаваў не раз. І, як заўсёды, рабіў гэта адкрыта.

"Перш за ўсё дзяржава павінна клапаціцца пра здароўе сваіх грамадзян і ствараць усе ўмовы для спорту вышэйшых дасягненняў. Таму што як бы мы ні хацелі, спорт сёння па-за палітыкай быць не можа. Але трэба пастарацца, каб гэта была частка сумленнай і адкрытай палітыкі", - заявіў Прэзідэнт на 45-м пасяджэнні Генеральнай асамблеі Еўрапейскіх алімпійскіх камітэтаў, якое ў 2016 годзе прымаў Мінск. І ні разу ад гэтага тэзіса не адышоў.

Аляксандр Лукашэнка пакінуў пасаду прэзідэнта Нацыянальнага алімпійскага камітэта ў лютым 2021 года. "Імкнуўся рабіць усё для таго, каб нешта ў вас было. Я ведаў, чым жыве спорт. Гэта мая любоў, гэта адданасць спорту", - адзначаў кіраўнік дзяржавы на алімпійскім сходзе ў 2021 годзе. Тады ж ён прызнаўся, што больш, чым хто іншы, любіць спорт. Любоў, адданасць спорту і яго велізарная сацыяльная роля - прычыны, па якіх спартыўная тэматыка і апошнія пяць гадоў існуе ў напружаным графіку беларускага лідара. Аб тым, што кіраўнік дзяржавы ўвесь час займаецца спортам, і гаварыць няма чаго, гэта, як ён сам адзначаў, абавязкова. Абавязкова для ўсіх: ад Прэзідэнта да школьніка.

БЕЛТА

*Праект створаны за кошт сродкаў мэтавага збору на вытворчасць нацыянальнага кантэнту.

версія для друку

зрабіць стартавай

дабавіць у выбранае