19 жніўня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Работа па аднаўленні гістарычнай праўды не скончыцца яшчэ вельмі доўга. Аб гэтым заявіў старшыня Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Уладзімір Каранік у час адкрыцця летняй школы маладых вучоных краін СНД, прысвечанай 80-й гадавіне Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне, перадае карэспандэнт БЕЛТА.
"Такія мерапрыемствы - гэта магчымасць не толькі абмяняцца вопытам і пахваліцца сваімі дасягненнямі, а яшчэ раз гучна заявіць, што навука не павінна мець межаў і гістарычная памяць адзіная. Мы павінны заўсёды памятаць аб тым, што мы - нашчадкі пакалення пераможцаў і нашы народы зламалі хрыбет фашызму. Пры гэтым нельга забываць, якой страшнай цаной дасталася Перамога. Работа па аднаўленні па крупінках усёй гістарычнай праўды аб тых падзеях не скончылася цяпер і не скончыцца яшчэ вельмі доўга", - сказаў Уладзімір Каранік.
Паводле яго слоў, яна будзе прадаўжацца, пакуль не пахаваюць апошняга салдата і не адновяцца імёны ўсіх абаронцаў. Пры гэтым такая работа павінна праводзіцца ўсімі краінамі, прадстаўнікі якіх змагаліся тут плячо ў плячо і цаной свайго жыцця здабылі Перамогу. Важна захаваць імёны кожнага абаронцы і барацьбіта з нацызмам незалежна ад нацыянальнасці і веравызнання, бо разам мы забяспечылі свабоду ўсёй Еўропы.
Уладзімір Каранік. Фота з архiва
"Мы павінны зрабіць усё, каб вядомы нам з дзяцінства лозунг "Нішто не забыта, ніхто не забыты" сапраўды ўвасобіўся ў жыццё і мы аднавілі імёны ўсіх, хто змагаўся з фашызмам, і ўсіх, хто аддаў жыццё за нашу свабоду", - упэўнены Уладзімір Каранік.
Ён падкрэсліў, што наш народ памятае, якой цаной дасталася свабода і колькі жыццяў было пакладзена за нашу Перамогу, і дадаў, што для нас непрымальна ідэалогія нацызму, прадстаўнікі якой спальвалі нашы гарады і вёскі, забівалі жанчын, старых і дзяцей. Пры гэтым з першых дзён вайны ў Брэсцкай крэпасці людзі розных нацыянальнасцей плячо ў плячо давалі адпор нацызму. Разам яны змагаліся ў партызанскіх атрадах і вызвалялі нашу краіну. Больш за 200 тыс. байцоў Чырвонай Арміі назаўсёды засталіся ляжаць у зямлі, заплаціўшы самую высокую цану за вызваленне - цану ўласнага жыцця.
Старшыня Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук таксама заўважыў: народ, які не атрымлівае ўрокаў гісторыі, асуджаны на іх паўтарэнне. Таму сёння робіцца ўсё для таго, каб перадаць спадчыну пераможцаў і захаваць мір на зямлі нашых краін.